KODEKS ETYKI

Nauczyciela NPR wg Metody Podwójnego Sprawdzenia

Zadaniem Nauczyciela NPR jest prowadzenie edukacji prozdrowotnej o charakterze indywidualnym lub zbiorowym, przekazywanie wiedzy o metodach rozpoznawania płodności oraz szeroko pojęte poradnictwo rodzinne przy założeniu respektowania etyki opierającej się na  klasycznej koncepcji człowieka jako istoty rozumnej, wolnej, cielesnej, otwartej na drugiego człowieka.  Prawda zawarta w naturze człowieka stanowi podstawę do wyprowadzenia nakazów warunkujących istnienie ładu moralnego  i mających na celu dobro ludzkiej osoby. Najdobitniej zalecenia te  wyrażone zostały w licznych dokumentach Kościoła katolickiego między innymi w  encyklikach i adhortacjach  (np. Karta Praw Rodziny, Humanae Vitae,  Evangelium Vitae, Familiaris Consortio, Christifideles laici).

Ze względu na edukacyjno-wychowawczy charakter pracy nauczyciela NPR, a przez to możliwość wpływania na życie innych ludzi winien on kierować się następującymi  zasadami.

1.      Nauczyciela NPR powinna cechować wysoka kultura osobista, odpowiedzialność, uczciwość , wiedza i kompetencja

2.      Powinnością Nauczyciela NPR jest troska o rozwój osobisty oraz stałe podnoszenie kwalifikacji zawodowych

3.      Nauczyciel NPR winien uczestniczyć w różnych formach dokształcania i doskonalenia, zwłaszcza organizowanych przez PSN NPR

4.      Nauczyciel NPR powinien kierować się takimi samymi zasadami etycznymi w życiu prywatnym, jak i zawodowym

5.      W swojej pracy dydaktycznej Nauczyciel NPR powinien uwzględniać ochronę życia ludzkiego od poczęcia do naturalnej śmierci.[1]

6.      Nauczyciel NPR nie zaleca środków antykoncepcyjnych, aborcji oraz żadnych technik zapłodnienia pozaustrojowego,  gdyż stoją one w sprzeczności z prawdziwym dobrem człowieka.[2]

7.      Nauczyciel NPR powinien wykazywać troskę o zdrowie prokreacyjne polskiego społeczeństwa oraz o trwałość małżeństwa rozumianego jako związek kobiety i mężczyzny i stanowiącego podstawę rodziny.[3]

8.      Nauczyciela NPR obowiązuje tajemnica zawodowa

9.      Nauczyciel NPR powinien dbać o dobre imię nauczyciela NPR, nie podważać autorytetu innych nauczycieli, ani innych metod naturalnego planowania rodziny opartych na biologicznym rytmie płodności.

10.  Nauczyciel NPR ma obowiązek reagowania na łamanie zasad etyki zawodowej ze strony innych Nauczycieli NPR.

11.  Moralnym obowiązkiem Nauczyciela NPR jest wspieranie swoją pracą Polskiego Stowarzyszenia Nauczycieli Naturalnego Planowania Rodziny oraz współpraca z innymi organizacjami prowadzącymi podobną działalność

12.  Nauczyciel NPR ma obowiązek głoszenia i bronienia prawdy.

13.  Nauczyciel NPR powinien ujawniać i prostować wszelkie błędne informacje naukowe dotyczące przedmiotu podawane do publicznej wiadomości.

14.  Nauczyciel NPR, korzystając z cudzych opracowań i badań powinien stosować się do prawa autorskiego i dobrego obyczaju obowiązującego w pracy naukowej.

15.  Nauczyciel NPR winien przestrzegać zasady wolności w prowadzonych badaniach  naukowych. Nie mogą one jednak naruszać godności osoby ludzkiej i sprzeciwiać się życiu człowieka.[4]

16.  Nauczyciel NPR powinien wykazywać szacunek wobec innych przekonań religijnych i światopoglądów o ile respektują ład społeczny i moralny.

17.  Nauczyciel NPR ma prawo do otrzymywania godziwego ekwiwalentu pieniężnego za swoją pracę

18.  Nauczyciel NPR nie może akceptować warunków pracy, które ograniczają lub uniemożliwiają stosowanie się do zasad etyki zawodowej.

19.  W swojej pracy nauczyciel NPR nie może być podporządkowany rozpowszechnionej ideologii.[5]



[1] Europejski Trybunał Sprawiedliwości w swym orzeczeniu z 18 października 2011r, stwierdził, że zapłodnienie jest początkiem życia ludzkiego, a człowiek w fazie prenatalnej powinien podlegać ochronie szczególnie w aspekcie jego godności oraz integralności.

 W dokumentach Kościoła katolickiego możemy przeczytać także że „(…) każdy człowiek szczerze otwarty na prawdę i dobro może dzięki światłu rozumu i pod wpływem tajemniczego działania łaski rozpoznać w prawie naturalnym wypisanym w sercu świętość ludzkiego życia od poczęcia aż do kresu oraz dojść do przekonania, że każda istota ludzka ma prawo oczekiwać absolutnego poszanowania tego swojego podstawowego dobra”.(Encyklika Evangelium Vitae; Wprowadzenie pkt.2, Watykan 1995)

[2] (…) trzeba koniecznie uznać pewne nieprzekraczalne granice władzy człowieka nad własnym ciałem i jego naturalnymi funkcjami, granice, których nikt nie ma prawa przekraczać: ani osoba prywatna ani władza publiczna. Granice te zostały ustanowione właśnie ze względu na szacunek należny ludzkiemu ciału oraz jego naturalnym funkcjom. (Encyklika Humanae Vitae pkt. 17, Watykan 1968.)

[3] Rodzina będąca czymś znacznie więcej niż tylko jednostką prawną, społeczną czy ekonomiczną, stanowi wspólnotę miłości i solidarności, jedyną pod względem możliwości nauczania i przekazywania wartości kulturalnych, etycznych, społecznych, duchowych i religijnych, istotnych dla rozwoju i powodzenia własnych członków i społeczeństwa. (Karta Praw Rodziny, Wstęp pkt. E.)

[4] Dzięki swej osobistej godności istota ludzka zawsze jest wartością w sobie przez się, i wymaga, by traktowano ją jako taką, nigdy zaś jako przedmiot, który można użyć, narzędzie czy rzecz.  (Adhortacja Apostolska Christifideles laici pkt.37, Watykan 1988)

[5] Z moralnego punktu widzenia nigdy nie wolno formalnie współdziałać w czynieniu zła. (…) Takiego współdziałania nie można nigdy usprawiedliwić ani powołując się na zasadę poszanowania wolności drugiego człowieka, ani też wykorzystując fakt, że prawo cywilne je przewiduje i nakazuje: za czyny dokonywane osobiście przez każdego istnieje bowiem odpowiedzialność moralna, od której nikt nie może się uchylić (…) (Encyklika Evangelium Vitae pkt. 74, Watykan 1995)